اين همه كبر و غرور در سر دارد ، مگر نمىبينى كه در دليل گفته : و ساحر و فتان را ساحر و فتان ساختن نزد هيچ كس خلاف عدل نيست ، اگر خلاف عدل است سحر و فتنه كردن است ، در اين كلام بقطع و حتم و يقين و بت و جزم ادعا كرده : كه ساحر و فنان را ساختن نزد هيچ كس خلاف عدل نيست ، پس بر محض نفى مخالفت عدل اكتفا نكرده ، اجماع و اتفاق را هم بر آن مدعى شده ، پس هر گاه نزد هيچ كس يعنى احدى از شيعه و سنى ساحر و فتان را ساحر و فتان ساختن خلاف عدل نباشد ، تحرز از مخالفت عدل در صورت نصب فعولين قطعا و حتما و واقعا حاصل خواهد شد ، نه محض بحسب ظاهر ، و حق اين است كه اين دليلى كه ذكر كرده سراسر واهى و باطل و مخدوش ، و از مزيد ركاكت و وهن كالعهن المنفوش است ، چه اگر ساحر و فتان ساختن نزد هيچ كس خلاف عدل نباشد ، لازم آيد كه كافر ساختن خلاف عدل نباشد ، بلكه مخالفت عدل منحصر در ارتكاب كفر و ارتكاب ديگر شنايع باشد ، حال آنكه پر ظاهر است كه نزد عدليه بلا ريب كافر ساختن يا زانى ساختن يا مرتكب ديگر شنايع ساختن خلاف عدل است ، و اگر در اين امور نزد هيچ كس مخالفت عدل نباشد ، نزاع از ميان عدليه و منكرين عدل برخيزد ، چه ارتكاب كفر و ارتكاب ديگر شنايع را منكرين عدل هم ظاهرا ادعا ندارند كه نزاع در آن واقع شود ، مگر آنكه شاهصاحب ثابت سازند ، كه اسلاف ايشان ارتكاب كفر و ديگر شنايع العياذ باللّه ثابت مىسازند و رد عدليه بر همين اعتقاد صريح الفساد است ، و دقت نظرى را كه كار فرما شده واهى تر از افادهء ظاهرى است ، چه دعوى در اين تدقيق و تحقيق و امعان